· Al na de mail van Aad van Dijk, die deze rubriek aankondigde, kwamen er reacties van jullie, die allemaal blijk gaven blij te zijn met dit idee, dat bijdraagt aan de verbondenheid. Ik noem Riet K. (die veel voor de tuin heeft gezorgd), Henny S., Noëla P., Liesbeth K. toen uit Culemborg, Gregory Brenninkmeyer (die het weekend in de abdij begeleidde) en Anne Boomers, die vrijwilligster was in Culemborg. Anne schrijft: “Moge de LIEFDE Albert en Erica dragen en ook hun familie nabij zijn. Fijn dat we op deze manier verbinding met elkaar kunnen maken.”
· Een heel snelle reactie was er van Ingrid uit Leeuwarden. Zij schrijft: “Ik stuur iedereen een hartelijke groet. Ik koester fijne herinneringen aan Ons Huis in Culemborg. Ik heb daar ongeveer 20 jaar geleden een paar keer gelogeerd. Heel mooi het samenzijn in de woonkamer, de stilte in de gebedskamer met dat mooie schilderij van de Emmausgangers. En in de gang iemand met een fluit. Met name een hartelijke groet aan Clary met wie ik enkele gesprekken heb gehad.”
Ik (Riene) reageer even: Ingrid, iemand speelde me een boek in handen dat “Zalige eenvoud” heet en geschreven is door Hinne Wagenaar. Hij is medeoprichter van het “Nijkllaester” in Jorwert. Het boek gaat ook veel daarover. Lijkt me een boeiend en mooi gebeuren daar. Lieve groet voor jou!
· Sarie, gaste vanaf het begin in Barendrecht, maar ook een heel trouwe vrijwilligster stuurt zo maar wat gedachten:
- Anderhalf jaar geleden ben ik op aanraden van Riene begonnen met Bidden Onderweg. Als je alleen woont is dat goed en fijn om te doen. Net of er toch een partner is die met je mee denkt en praat.
- In verband met Corona is heel veel afgezegd en daarom breng ik de dagen door met breien, borduren, lijntekenen, diamant painting en het kleuren van kaarten.
- Gelukkig is de Israël bidstond en de Israël kledinghulp weer begonnen, waardoor het leven weer iets normaler is geworden. Want aan het nieuwe normaal kan ik niet wennen. Een vriendelijke groet van Sarie.
· Maria Miranda is met grote regelmaat te gast geweest en we hebben nog vaak contact. De laatste jaren verblijft ze een flink aantal maanden per jaar met haar man op de Kaap Verden om daar bij te dragen aan ontwikkeling en gemeenschapsopbouw van haar geboortegrond. Ze schrijft het volgende: Ik ben Maria, een gaste van Ons Huis sinds het gevestigd was in Barendrecht. Door de begeleiding die ik heb ontvangen, heb ik mijn weg kunnen vinden en de energie voor dit project. Op dit moment leef ik met mijn man Albert meer op de Kaap Verden dan in Nederland. We begeleiden een dorpje, Cha das Furnas, om voor de 160 bewoners daar voor een beter leven te zorgen. Het kost echt veel moeite, omdat deze mensen, die de hoop al hadden opgegeven, het geloof te geven in een betere toekomst. Sinds wij hier bezig zijn, zijn wij op de goede weg dat deze mensen zien en geloven in een betere toekomst. Ook hierbij speelt Ons Huis een rol door wat financiële steun. Dat waarderen we zeer en we willen op deze manier onze dank uitspreken ook namens de medewerkers van dit project en de bewoners van Cha das Furnas.
Veel liefs van Maria en Albert.
· Clary schrijft ons:
Heeswijk 30 mei 2020
Aan alle dierbare gasten van Ons Huis,
Het was een goed idee van Riene om in deze moeilijke tijd een rubriek te starten op de website “Berichten uit de gemeenschap van Ons Huis”. Graag laat ik ook iets van me horen. Er zijn hier in ons verpleeghuis regelmatig veel besmettingen, maar zelf ben ik gelukkig Coronavrij. Bezoek is nog steeds niet mogelijk en dat is te begrijpen. Meer dan ooit put ik kracht uit mijn ooit “ontvangen”gebed. Een gedeelte hiervan deel ik graag:
“Ik ben hier, moment van heden
U bent stil en trouwe mijn Vriend.
Nu geen toekomst, geen verleden,
Diepe eenheid, onverdiend.”
In die verbondenheid leef ik met jullie allen mee in grote dankbaarheid en in gebed.
Een lieve groet,
Clary
Lieve mensen, dat was het voor deze keer. Iedereen dank voor zijn en haar bijdrage. Over twee weken komt het volgende bericht.
Blijf gezond allemaal, of word weer gezond.
Een hartelijke groet van
Riene
